تمام ...

در اين وقت غروبي كه هر چقدر آدم شاد باشد ، باز هم غم و غصه از در و ديوار مي بارد و از سر و كولش بالا مي رود ، با يك جور نگراني عجيب و رنج آوري چشم به راه او نشسته ام ، مي دانم كه شب عاقبت از راه خواهد رسيد ، اما چگونه شبي !

سخت بود ، روزهايي كه گذشت انگار به اندازه همه عمر من ، همه اين سال هاي از دست رفته به درازا كشيد . روزهای گرم ، روزهاي خسته ، روزهاي كسل و بي حوصله ، روز هاي اشك و شب هاي درد و بي خوابي .... 

در ادامه مطلب ... 

آرمان های بزرگ ...

 

پاييز در راه بود . درخت پشت پنجره ، پاييز را باور كرده بود . برگ هايش مي باریدند. صداي موسيقي مثل عبور نهري زلال با صدايي آرام و ملايم در اتاقم پرواز مي كرد . ( Pink Floyd ) از دور دست روياها ( High Hopes ) را مي خواندند :

سبزه ، سبز تر بود

روشنايي ، روشن تر بود

مزه ، شيرين تر بود

شب هاي شگفتي

دوستان با هم بودند

مه بامدادي ، درخشان

آب ، جاري

رود ، بي پايان

تا هميشه و هميشه

در ادامه مطلب...

فراموشی ...

در آفتاب ییلاق کودکی هایم در باریکه ای میان جنگل و دریا ایستاده ام ، دست هایم را در هوا رها کرده ، روی شن های داغ می دوم ، شن ها چنان داغند که کف پاهایم را می سوزانند ، اما شور و شوق کودکی پاداش تحمل این سوختن است . اندام نیمه برهنه ام را باران طلایی نور خورشید نوازش می کند و دریای نیلگون برایم آغوش گشوده است .

صدای امواج ، پرندگان دریایی ، باد و گاه و بی گاه مرغی مهاجر که از فراز دریا ....
در ادامه مطلب ...

مینا ...

 

هنگام رفتن چشمی نگرانم نبود ، کسی بدرقه ام نکرد ، مثل برگ خشک و سوخته ای بودم که باد خاکسترش را روی سنگ گور خاطره ها آشفته می کرد . کاش می دیدی .....

نیستی ، دلم مدت هاست که دیگر بهانه ات را نمی گیرد . روز به شب می رسد و شب هم دوباره دنیا را به روشنایی می سپارد . دوباره و چند باره .... غریبه ای هستم در شهر آشنا . گذرگاه هایی که نمی شناختم ، کم کم راه های مالوفم می شوند . منظره دیگر باغ و درخت و رودخانه نیست ، 
در ادامه مطلب .....