شمع

شمع .....

 

شمع را

دست هاي تو روشن كرد

عشق در چشمانت

و من

در آن روشنايي اندك

به همراه شمع

گريستم

دوستت داشتم

و اين واژه هاي مقدس

حسرتي بود در چشمانم

راستي ، نازنين

دست هاي تو

چندمين شمع را

روشن كرده بود ؟

                                                                                                        م . حميدي

                                                                                                        پاييز 1384

 

 

شکفتن

شكفتن .....

 

تو فرزند تابستاني

و من

كودك زمستان

اگر تو قدمي و اپس نهي

و اگر من

قدمي پيش بگذارم

آنگاه ، دست هاي مان

به هم خواهند رسيد

در بهار زيباي

دوستي ها

 

                                                                                                        م . حميدي

                                                                                                      تابستان 1384

 

عاشقانه....

 

 

چشم‌هايت چه رنگي است؟ ميشي, خاكستري؟ نگاه كه توي چشم‌هايت نمي‌شود كرد. در شرايط من, بايد خيلي بالاتر از اين حرف‌ها مي‌بودم كه بشود از نزديك توي چشم هايت نگاه كنم و عطر نفست را از نزديك حس كنم …… امّا از اين بغل كه نگاه مي‌كردم, از گوشه‌اي دزدانه, پشت كُره چشم‌هايت به حسب رنگ روز, به حسب فصل شايد, و خوابي كه شب پيشش ديده بودي, گاهي خاكستري تيره با هاله‌اي آبي كه دراطرافش بود و مژّه‌ها وابروها تيره, جوري كه يك ربع رْخَت, هلال بغل صورت كه به طرف من بود و نگاه مي‌كردم , اين نور كُره روشن كهربايي, در گردي حدقه چشم, زير سايبان مژّه‌ها و ابرو, مثل يك تكه جواهر بود كه درتاريكي زيرتخته سنگي پنهان شده و